Maine Coon
jest kotem półdługowłosym o naturalnym pochodzeniu. Uważa się go za największego przedstawiciela gatunku kota domowego - osobniki ważące nawet kilkanaście kg i mierzące ponad metr długości nie są wśród tej rasy specjalną rzadkością.
Mimo imponujących rozmiarów maine coony cechuje wyjątkowo łagodny i zrównoważony temperament, dzięki czemu potrafią one nawiązać ze swoim opiekunem bardzo przyjacielski i ciepły kontakt. Są to zwierzęta szalenie towarzyskie, cierpliwe i nadzwyczaj inteligentne. Koty te hoduje się w kilkudziesięciu odmianach barwnych z wyłączeniem
jedynie odmiany z oznaczeniami.
Ujmujący styl życia Maine Coon i niespotykana u innych kotów forma wydawanych przez niego cichych i delikatnych dźwięków przypominających "ćwierkanie lub gruchanie" - całkiem kontrastujący z wielkością zwierzęcia - odróżnia go to od wszystkich innych kotów.
Maine Coon ma silne umięśnione kończyny, proporcjonalne do dużych,
okrągłych łap z kępkami sierści między palcami. Cechą rozpoznawczą tej
rasy jest głowa z wyraźnie zarysowaną, kanciastą w formie kufą, mocną
brodą oraz dość długim i szerokim nosem. Lekko owalne, szeroko
rozstawione oczy mogą być w dowolnym kolorze. Wysoko osadzone, duże
uszy są ostro zakończone typowymi pędzelkami włosów. Bardzo długim
puszysty ogon przypomina pióropusz. Futro kotów rasy maine coon jest
gęste i grube, dłuższe na tułowiu i portkach, o delikatnym podszerstku
i pokryte jest błyszczącym włosem okrywowym. Obecnie te największe koty
rasowe są bardzo popularne w naszym kraju.
Są bardzo inteligentne i łatwo się uczą, bez problemów można
je więc przyzwyczaić do chodzenia na smyczy. Nie boją się wody, ponieważ ich gęste futro doskonale chroni je przed chłodem i wilgocią, a w domu
często z przyjemnością bawią się kroplami wody kapiącymi z kranu. Kotki
tej rasy są doskonałymi matkami.
Mimo iż koty rasy Maine Coon są duże, ich wielkość i waga nie
są najistotniejsze przy ocenie eksterieru (zespół zewnętrznych cech
morfologicznych zwierzęcia, charakterystyczny dla danego gatunku, rasy, odmiany; pokrój).
Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pochodzenie. Istnieje, co prawda
kilka wersji powstania rasy, ale są to tylko domysły pierwszych
miłośników i hodowców tych kotów. Przypuszcza się, że kot ten powstał w
wyniku przypadkowej krzyżówki między miejscowym kotem wiejskim o
krótkim włosie przywiezionym przez pionierów z Europy z kotami
angorskimi importowanymi przez marynarzy z Nowej Anglii. Jakakolwiek
jednak jest rzeczywistość najważniejszy pozostaje fakt, że Maine Coon
jest kotem stworzonym przez samą naturę. I jak na naturę przystało,
dokonywała ona selekcji kolejnych pokoleń wybierając największego,
najlepiej przystosowanego wojownika i myśliwego.
Niezależnie jednak od prawdziwego pochodzenia, maine coon był
pierwszym bywalcem salonów za Atlantykiem, odnosząc ogromny sukces w
Madison Square Garden w 1895 roku.
Ze Stanów Zjednoczonych koty rasy Maine Coon wyjechały dopiero w 1978 roku do Niemiec, a w 1984 roku do Wielkiej Brytanii.